جناب نیستانی در وبلاگ توکای مقدس می نویسد:

آیا این آغاز جنگ تازه ای است؟!

معمار جوانی که مثل من از فارغ التحصیلان دانشکده معماری دانشگاه علم و صنعت است و باز مثل من اسمی دارد که به یاد می ماند- هدیه درمان- و باز مثل من علاقه ای به کار مطبوعاتی دارد- اسمش را چندباری در فهرست نویسندگان مجله ی "نقش نو" دیده ام- چند روز پیش برای یکی از پست های من به نام «عکسی از دوران دانشجویی» نظری گذاشت به این مضمون:

نویسنده: هدیه درمان

چهارشنبه 17 مرداد1386 ساعت: 22:15

سلام . این روزها با مهندس وزیری کار می کنم که البته اگر با ذکر نام عکس را نمی گذاشتید اصلا تشخیص نمی دادم . فقط یک مطلب رو از نوشته شما حس کردم و اون اینکه کاش قدر آدمها رو بدونی و این قدر فکر نکنی خودت ته قضیه هستی و بقیه هیچ ....
اون موقع که در پلمیر بودم هم از دور کارمندان آتک را می دیدم و خاک گرفته بودن مشاورهایی مثله آتک، پلمیر و ... دیگه برایم چیز عجیبی نیست. توکا نیستانی از دید من معماری و کارکاتوریستی است که در نسل قبل باقی مانده و مثله همه هم دانشکده ای های من فکر می کنه خبریه !!!

نمی دانم اگر شما روزی با کامنتی با مضمون بالا- از طرف یک هم دانشکده ای، مطبوعاتی و معمار- روبرو شوید چه عکس العملی نشان می دهید ولی من با توجه به نقاط اشتراک سه گانه ای که، مع الاسف، با نویسنده داشتم لازم دیدم تا اندکی ایشان را قلقلک بدهم و سری به سایتی که آدرس داده بودند زدم اما اثری از آثار معماری هدیه درمان درآن ندیدم حتی از حضور معماری از نسل جدید، که هنوز "خاک نگرفته" باشد و یا برخلاف سایر هم دانشکده ای هایش متوجه باشد که "ته قضیه" نیست، خبری نبود. در بخش اصلی سایت، متن هایی به زبان انگلیسی می بینید که نوشته خودشان نیست و احتمالاً می خواهند در آینده آن ها را برای چاپ در مطبوعات ترجمه کنند و تمام آن چه که در بخش گالری عکس ها دیده می شود یکی دو نقاشی از مناظر روستایی است که با تکنیکی خوب اما کاملاً بازاری، و یکی دو نقاشی آبستره که با تکنیکی بد اما کاملاً بازاری، کشیده شده اند! با توجه به این که خانوم درمان قبلاً جهت درمان روانی من اقدام کرده بود- تا دیگر فکر نکنم ته قضیه(؟!) هستم- ضمن تشکر از ایشان متقابلاً کامنتی گذاشتم که صلاح ندیدند آن را منتشر کنند، چیزی بود در این معنی: «شما هم از فارغ التحصیلان دانشکده ی ما هستید و چنین پیداست که به همان دردی مبتلایید که در ما، فارغ التحصیلان قدیمی، تشخیص داده اید. ظاهراً خداوند در مورد اعطای نعمت اعتماد به نفس به شما دریغ نورزیده است چه اگر من به جای شما بودم با این بضاعت اندک از سواد ادبی و این نمونه های بازاری از نقاشی، کمتر خودم را برهنه در برابر انظار عمومی قرار می دادم!»

فکر می کردم که خانوم مهندس درمان وقتی از توصیفات و عبارات تندی مثل "کارمند خاک گرفته" و "فکر می کنی خودت ته قضیه هستی" استفاده می کند قصد دارد تا ضمن انتقاد، امتحانی هم از آزاد بودن اظهار نظر در وبلاگ من کرده باشد؛ فرصت خوبی بود تا من هم هدیه درمان را امتحان کنم. کامنت من هیچ وقت منتشر نشد در عوض با یک پیام خصوصی سر و کله اشان دوباره پیدا شد، یک درمان اجباری دیگر:

یکشنبه 21 مرداد1386 ساعت: 21:57
توسط:هدیه درمان

سلام جناب نیستانی عزیز از اینکه لطف نموده و مراتب خشم خود را ابراز نمودید بسیار ممنونم. خوشبختانه همانطور که فرمودید خداوند لطفهای بسیاری به من عطا فرموده اول همان که شما گفتید دوم دست پرورده های معمارانه ناب شما که این فرصت فراهم شد تا یکی از سال بالایی های آن دانشکده پر فیض را بیابم و از فضایلش بسیار بیاموزم. این متون تخصصی شما هم خستگی کار بازاری را در اوقات فراغت از من می زداید.
با تشکر فراوان

خانوم مهندس درمان عزیز، چون ابراز علاقه کرده اید که از "فضایل" این سال بالایی خود "بسیار بیاموزید" لازم است باز هم نکات کوچکی به شما بیاموزانم:

- من خشمگین نبودم فقط اعتماد به نفس شما به خنده ام انداخت و خواستم ببینم تا کجا ادامه می دهید.

- من هیچ جا و در هیچ نوشته ای ادعای داشتن "دست پرورده ناب معمارانه" (؟!) نکرده ام و شما، به احتمال زیاد، دست پرورده های ناب معمارانه ی کسان دیگری را با مال من عوضی گرفته اید.

- اگر منظورتان از "متون تخصصی" نوشته های روزانه ی من در این وبلاگ است، خوشحالم که با خواندن آن ها خستگی از تن به در می کنید چون به همین خاطر نوشته می شوند، اما اگر نظرتان به نوشته های خنده داری است که این روزها معماران درباره معماری می نویسند، بهتر است به مجله های تخصصی وطنی مراجعه کنید چون اینجا خستگی اتان در نمی رود.

- خنده دار نیست که خیلی از معماران مدرن ما وقتی نقاشی می کنند سلیقه اشان از سطح نقاشی های "داداش زاده" فراتر نمی رود؟

شاید بد نباشد دو نکته را متذکر شوم اول اینکه تعدادی از کارهای معماری من در بخش فتو گالری هست، دوم اینکه جناب نیستانی باور بفرمایید که من کامنت شما را اپرو کردم اما لابلای کامنتهای فیلترینگ پاک شد ( با علم به اينکه اين دليل براي عدم ثبت نظر شما محکمه پسند نيست ولي حقيقت دارد)