پیادهراهی دو میلیون دلاری از عشق و خیال!
ویلیام آلسوپ معمار با سیاست و کیاست می خواهد در جایی که تا کنون کاری برای آن نکرده است، پروژهای بسازد.
هفته گذشته معمار انگلیسی قرار شد، طرح پل دو میلیون دلاری پیاده و سواره ای که از روی خطوط قطار شهری می گذرد و دو بخش در حال توسعه را به هم متصل می کند را برعهده بگیرد.

ساختن يک پيادهراه ديگر در شهري که که به هر گوشهاش نگاه کني مملو از راه ها و محورهاي پياده است، کار چندان متحورانهاي محسوب نميشود؛ اما طرح آلسوپ براي محوري با شيبي کم و پلي با يک طرح جالب توجه براستي کليت همسايگي مسکوني منطقهاي را که پل در آن قرار داشت متحول ساخته است، البته نه چندان به لحاظ مسائل شهرسازانه.
دراصل تاثير عمده بيشتر بخاطر نوع برخورد طراح با مسئله مرتبط ساختن مرکز شهر با بخش آبشار در جايگاه خلق يک پيادهراه با فضا و حس و حالي ارتباطي و دوستانه از نظر کاربر است.
پل طراحس شده توسط آلسوپ در شهر تورنتو است، جایی که گلوگاههای پیادهاش در صف مقدم توسعه شهری آنجا قرار دارند. در دهه اخیر در شهرهایی مانند شیکاگو، لندن، بارسلونا ساخت پل های پیاده ای که امضای آرشیتکتی خاص بر آن مهر شده است، بسیار ساخته شده است. مانند پل معروف و مردم پسند هزاره سوم بر روی رودخانه تایمز که نمونه ای بازر از این دست می باشد.

آلسوپ به شدت بر دسترسي عمومي نسبت به پل اصرار ميورزد؛ پل آقاي آلسوپ در اصل در جهت ايجاد ارتباظ مابين دو پروژه بحثانگيز ساخته شده توسط کارفرماي در دو طرف اين پل (دو طرف کريدور راه آهن) طراحي شده است؛ در يک سو يک مجتمع نيمه تمام (در قسمت شمالي و در نزديکي کويين و گلادستن ـنام مکانهايي) و در سوي ديگر يعني بخش جنوبي يک برج 19 طبقه وجود دارد.
او پیشنهاد ساخت پل را به گونه ای داد که به زیر طبقه ششم بخش شمالی متصل شود و زیر آنرا تعدادی از ساکنان بخش شمالی بتوانند به عنوان پارکینگ استفاده کنند.
پل آلسوپ با انحناهای غیر معمول و رنگ روشن از روی قطار شهری عبور میکند، در حالی که چندان هم با پل نزدیکی که البته بارکتر است، متفاوت نمی باشد. طرحی نه چندان متفاوت از معماری متفاوت ...
First published in ARUNA